Toen de Britse schrijver Michael Bond in 1956 kerstinkopen aan het doen was zag hij in een winkel een speelgoedbeer helemaal alleen staan. Hij kocht de beer direct, en dat was het begin van een reeks boeken over het beertje Paddington, waarvan het eerste in 1958 zou verschijnen.

Paddington dankt zijn naam aan Paddington Station, het treinstation in Londen waar de familie Brown hem is tegengekomen bij de afdeling Gevonden Voorwerpen, met een briefje "Wilt u goed voor deze beer zorgen? Dank u wel". Oorspronkelijk komt Paddington uit Peru, waar zijn oude tante Lucy hem Engels heeft geleerd.

Meneer en mevrouw Brown nemen het beertje mee naar hun huis, waar hij de kinderen Judy en Jonathan leert kennen, en de huishoudster mevrouw Bird. Voor zijn nieuwe familie is het even wennen, een beer in huis, maar Paddington doet zijn best zich aan te passen, al gaat er nogal eens wat fout.

Wanneer Paddington de antiekhandelaar meneer Gruber leert kennen, vertelt hij hem over schilderijen van oude meesters die soms verborgen zitten onder nieuwe doeken. Paddington maakt één van meneer Browns schilderijen schoon maar ontdekt niets speciaals. Om het goed te maken schildert Paddington een nieuw doek met jam en wint er zelfs een prijs mee. Alleen meneer Brown is er niet blij mee.

Deze animatieserie is gemaakt door de Brit Ivor Wood, vooral bekend van Pieter Post, ook een poppenserie die beeldje voor beeldje is opgenomen. Opmerkelijk is dat alleen beertje Paddington een driedimensionaal personage is. De andere figuren zijn tweedimensionaal en lijken uit papier te zijn geknipt.

In 1997 zijn de belevenissen van Paddington bewerkt tot een tekenfilm met meer dan 100 afleveringen, en in datzelfde jaar werd Michael Bond vanwege zijn creatie geridderd door de Britse koningin.

 

Gerelateerde onderwerpen

 

© FilmFair

• vorige pagina: Pa Pinkelman & Tante Pollewop, De avonturen van (1976-1977)
• volgende pagina: Patrik Pacard (1988)

Reageer en deel dit sentiment met anderen