Het marionettentheater van Bert Brugman was al betrokken bij de experimentele televisie-uitzendingen die Philips eind jaren ’40 vanuit Eindhoven verzorgde. De poppenspeler had zijn theater op 23 januari 1923 opgericht, en sinds 1930 een eigen zaal in Amsterdam. Op uitnodiging werden voorstellingen voor volwassenen door het hele land gegeven.

Dit waren voornamelijk zangspelen en opera’s met live muziek. Inmiddels getrouwd en met een tweede generatie poppenspelers was het theater van Bert Brugman uitgegroeid tot een familiebedrijf. Op 20 maart 1950, ruim een jaar voordat de televisie in Nederland van start ging, verzorgde de AVRO als eerste omroep op het Europese vasteland een demonstratie van kleurentelevisie waarvoor het marionettentheater een voorstelling gaf.

Terwijl het succes zich uitbreidde naar het buitenland met tournees door onder andere Zwitserland, Indonesië en Suriname ging de Nederlandse televisie echt van start op 2 oktober 1951. De VARA debuteerde op 9 oktober en vroeg hiervoor het marionettentheater. Speciaal voor deze uitzending had Willy van Hemert het poppenspel Twee cameraatjes geschreven.

Het toepasselijke verhaal ging over de voorbereidingen in een televisiestudio. Het marionettentheater zou pas echt televisiegeschiedenis schrijven toen Bert Brugman van de KRO in 1955 het verzoek kreeg een reeks kinderprogramma’s te maken. Zo werden de avonturen bedacht van Dappere Dodo, zijn beste vriend Kees, de kapitein, oom Harrie, juffrouw Vulpen en opa Buiswater.

Aan boord van het schip De Schele Zeemeermin ontmoetten Dodo en zijn vrienden wonderlijke figuren tijdens zijn reizen over de wereld. Het gezin Brugman maakte en bespeelde alle poppen en decors, en sprak tevens alle stemmen in. Iedere aflevering duurde ongeveer 10 minuten en werd live uitgezonden vanuit Studio Irene in Bussum.

Ook werden er voorstellingen in het land gegeven. Hoewel nog maar weinig mensen in de jaren ’50 televisie hadden werd er in grote getale gekeken, vaak verzamelden kinderen zich voor het enige toestel in de buurt. Kindertelevisie was nieuw en de verhalen namen de kijkers mee op avontuur. Hoe populair de allereerste kinderserie was bleek uit de negende uitzending van 12 oktober 1955.

Na afloop liet omroepster ‘tante’ Hannie Lips een fietsvlaggetje zien met het portret van Dodo. Wie haar een briefje stuurde zou ook een vlaggetje krijgen, maar de KRO had niet gerekend op meer dan 15.000 verzoeken. Vele brieven bevatten collectieve aanvragen van twee tot wel veertig kinderen, en in de KRO gids werd opgeroepen geen brieven meer te sturen.

Voor Bert Brugman was het lastig om iedere keer iets nieuws te verzinnen, ook omdat Dodo vrij braaf was en iedere aflevering iets “dappers” moest doen. Na vijf jaar vertrok Dodo naar Amerika om ruim twee jaar later weer terug te keren op televisie. In de tussentijd had Bert Brugman nieuwe poppenseries gemaakt waaronder Tom Poes en later Buffalo Bill. Hij overleed op 95-jarige leeftijd op 19 juli 1992, maar Het Nederlands Marionettentheater bestaat nog altijd.
 
 

Gerelateerde onderwerpen

© KRO/Het Nederlands Marionettenthetaer

• vorige pagina: Daktari (1967-1973)
• volgende pagina: Darkwing Duck (1997)

Reageer en deel dit sentiment met anderen