Van het sprookje van Doornroosje bestaan vertellingen uit onder meer Italië en Duitsland, maar de bekendste is die van de Franse schrijver Charles Perrault. Hij publiceerde in 1867 zijn versie over de schone slaapster in "Sprookjes van Moeder de Gans". Walt Disney nam het sprookje zoals beschreven door Perrault als uitgangspunt voor zijn avondvullende tekenfilm.

Hij liet zich ook inspireren door andere versies en het ballet van Tchaikovsky waarvan variaties op de muziek ook in de film te horen zijn. Omdat hij wilde voorkomen dat de film te veel zou lijken op Sneeuwwitje en 'Assepoester' koos hij voor een geheel andere tekenstijl. In plaats van de ronde vormen die zo kenmerkend zijn voor Disney-tekenfilms kregen de personages en vooral de decors onder leiding van Eyvind Earle een grafische stijl met veel rechte lijnen gebaseerd op middeleeuwse illustraties en wandtapijten, het sprookje speelt zich immers in de veertiende eeuw af.

Het verhaal begint bij de langverwachte geboorte van prinses Aurora, die van de drie goede feeën Flora, Fauna en Mooiweertje bijzondere gaven ontvangt. Maar voordat Mooiweertje haar wens kan uitspreken verstoort de slechte fee Malafide de ceremonie. Beledigd omdat zij niet was uitgenodigd spreekt zij een vloek uit.

Op haar zestiende verjaardag zal prinses Aurora zich prikken aan een spinnewiel en sterven. Mooiweertje kan de vloek nog afzwakken door sterven te veranderen in slapen, maar om geen enkel risico te lopen wordt besloten alle spinnewielen te verbranden en Aurora diep in het bos door de feeën in vermomming te laten opgroeien. De prinses krijgt de naam Doornroosje. Het plan lijkt te lukken totdat de raaf van Malafide de prinses in het bos ontdekt.

Aurora is intussen verliefd geworden op een vreemdeling, niet wetende dat het prins Filip is, en is ontroostbaar als de feeën vertellen dat ze een prinses is en terug naar het kasteel moet. Daar lukt het Malafide toch om Aurora aan een spinnewiel te laten prikken en de prins op te sluiten. De drie feeën toveren iedereen in het kasteel in slaap en weten prins Filip te bevrijden.

In een spannende strijd neemt hij het met zijn paard Samson tegen Malafide op, die het kasteel overwoekert met een doornstruiken en zichzelf verandert in een reusachtige draak. Dankzij een magische zwaard dat hij van de feeën krijgt weet de prins de slechte fee te verslaan. Zijn kus doet Aurora net als de rest van het kasteel weer ontwaken.

Het ontwerp van het kasteel werd gebaseerd op het Duitse slot Neuschwanstein en werd in 1955 echt gebouwd in Disneyland, vier jaar voordat de film in première zou gaan. Om te concurreren met de opkomst van de televisie werd de film opgenomen in het breedbeeldformaat Technirama 70 mm.

Ook via de televisie werd de film gepromoot, in de serie Disneyland. Deze aflevering werd in Nederland op 1 april 1960 uitgezonden. Met 6 miljoen dollar aan productiekosten was 'Doornroosje' tot dan toe de duurste Disneyfilm ooit, en juist door de afwijkende tekenstijl niet het grote succes waarop gehoopt was. In de loop der jaren is er meer waardering voor met name het werk van Eyvind Earle gekomen. Naar verwachting zal in 2015 een vervolgfilm worden uitgebracht, ‘Maleficent’, waarin het verhaal vanuit het perspectief van de slechte fee wordt verteld.
 
 

Gerelateerde onderwerpen

© Walt Disney Productions

• vorige pagina: Dombo (1941)
• volgende pagina: DuckTales de Film - Het Geheim van de Wonderlamp (1990)

Reageer en deel dit sentiment met anderen